Br a: Vo CorMIE HK. s3 
Een andere byzonderheid, die onze opmer- 1. 
king verdient, is het roeften der Vogelen. Zy AFDEEL. 
hebben niet alleen een grooter bekwaamheid om hdd en” 
op eenen Pont te ftaan, dan de Menfchen, ’c Ee 
welk toegefchreeven wordt aan hunne lange roeften der 
Vingeren; maar de Natuur, voorziende dat zy \C8slen 
genoodzaakt waren om dikwils op de takken 
van Boomen te flaapen, heeft hun een middel 
daar toe verfchaft, om deeze manier van rus- 
ten, hun eigen, in °t Franfch genaamd percher ;, 
naauwlyks te kunnen ontbeeren: ’* welk tevens 
tot hunne veiligheid ftrekt voor de vervolging 
van veele Roofdieren. De voornaamtte fteun;, 
die op den Tak ruft onder ’t flaapen, is de 
fcherpte van hun Borftbeen; maar in hun ne« 
derhurken wordt eene Pees, die langs hunnen 
Poot loopt en in de Vingeren eindigt, dermaa- 
te gefpannen , dat de Vingeren ftyf om den Tak 
knypen, en, hoe meer de zwaarte van hun Lyf 
nederdrukt , hoe ftyver; ’t welk alle wiggeling 
over de een of andere zyde, in het vallen voor 
of agter over , geheel verhinderen moet. Van 
de werking deezer Pees kan men, uit hetfpee- * 
len van Kinderen met afgefneeden Vogelpoo- 
ten» zig overtuigen. 
Voorts vereifcht het vliegen der Vogelen nog Het 
een nadere overweeging. Het denkbeeld , dat \“iegem 
de Vlerken het eenigfte zyn, °t welk de Voge- 
len daar toe in ftaat ftelt, vervalt, wanneer 
men, weet, welk eene moeite door fommige 
Menfchen is aangewend, om zulks het Pluim- 
5 Desre JV, stun bs PhD ge. 
