VAN DE VALKEN. 125 
de Dampkring tot zulk een hoogte, dat een 
an 
Menfch hem naauwlyks kon beoogen, nog de AFDEEls 
Viffchen in het Water en het klein Gedierte 
in het Kreupelbofch zou kunnen zien. Ook 
dat hy de fcherpheid van het Gezigt zyner jon- 
gen onderzoeken zoude, door dezelven bloot 
te ftellen aan het fchynzel van de Zon, en de 
zodanigen als baftaarden verwerpen, die hy de 
oogen ziet luiken, of toefluiten. Voorts, dat 
het Wyfje de Jongen niet zou kunnen uitbroe- 
den, indien heet Mannetje niet een Arend- of 
Klapperfteen in het Neft bragt. Ook dat zy 
haare Jongen op de Wieken draagt, en niet 
met de Klaauwen , om hun te leeren vliegen. 
Veel andere, dingen die belachlyk zyn , ga ik 
voorby : doch eene byzonderheid werdiënt nog 
onze opmerking , dewyl zy op de Heilige Schrif- 
tuur fchynt gegrond tezyn. Men vindt, in de 
io3 Pfalm, gefproken , van de vernieuwinge der 
Jeugd als eenes Arends. Dit zou, in de eerfte 
opflag, fchynen aan te duiden, dat deze Vo. 
gel, tegen den algemeenen laop der Natuure;, 
bejaard zynde weder jong wierd: doch ten dien 
opzigte wordt het volgende verhaald, De ÀA- 
tend, door ouderdom averftelpt, ftygt, zegt 
men, zo hoog als het doenlyk is boven de Wol 
ken, op dat de duifterheid zyner oogen vere 
dreeven worde door de hitte van de Zon, en 
dompelt zig , tot drie maalen, telkens in koud 
Water, waar uit hy komende zig in zyn Neft 
begeeft en, als door een foort van Koorts be- 
I,Deer, IV. Stus, vangen 
IV. 
HeorFba 
STUK. 
and 
