VAN DE VALKEN  1óg 
bet Lyf wit bruin en Roeftkleuris gemen- 
geld , de Staart zwart ‚aan ’t gr pak Afche 
graauw gegolfd. 
Deeze , die de Goud-Ârend geheten wordt 
IL: 
ÄFDEEL; 
Hoorn: 
STUK. 
wegens de kleur van zyn Pluimagie, is by de - 
Hebreen Nefer genoemd geweeft, welke Naam 
ér door de Arabieren nog aan gegeven wordt. 
Men houdt hem voor den aanzienlykften onder 
de Arenden , die hy ook in Lyvigheid overe 
treft. In beide opzigten wordt hy genoemd de 
Koninglyke Arend. Men vindt hem door ge: 
heel Europa , en zelfs in de Noerdelyke dee. 
len, alwaar hy in hooge fteile Rotfén huisvctt. 
Linneus verhaalt, dat hy grootef zy dari 
een Gans: het Lyf van vooren rosagtiger van’ 
âgteren zwarter; de Staart duntietjes doorfpreid 
hebbende met witte Vlakkeri; de Beenen wol- 
lig met geele Vingeren , welker langte de Na. 
gels evenaaren. De Bek is kort, met een krom- 
me Zwarte pünt. Hy legt vier Eijeren. Bris- 
son bepaalt de langte, var ’t end des Beks tot 
aan ’t uiterfte van de Staart, op drie Voeten en 
tot aan dat der Nagelen op twee Voeten agt 
Duimen , volgens de maat, die hy aan een op- 
gezetten Vogel van deeze Soort in het Kabinet 
van RrAumur genomen hadt. Hy kort, zegt 
deeze Heer, in Duitfchland menigvuldig voor. 
Van deezen Arend is ’t, dat BrtLonius 
fpreekt , wanneer hy ons verhaalt, dat de Boe- 
ten, het Neft van zulk een Vogel gevonden 
1, Dari, ÍV,Srun, Ï heb. 
Voordeel 
der Arends: 
Netten, 
