1. 
ÄFDEEL. 
IV. 
Hoorp- 
STUK, 
130 BESCHRYVING 
hebbende in eene Rots of Berg of in een hoo- 
ge Boom, de Jongen daar uiet haalen , en die 
elders vaft maaken; waar op de Arend die ee- 
ten brengt, dat genoegzaam is om een geheel 
Huisgezin te onderhouden. De Heer Poucur 
meldt, dat de Herders, in het Gevaudan ; de 
gewoonte hebben, om, wanneer een Arends 
Neft door hun- ontdekt is , een Huisje te bou- 
wen aan den voet van de Rots, ten einde zig 
voor de woede: der Ouden te befchurten, als 
zyde Jongen de prooy afhandig gemaakt heb. 
ben. Immers, de Arenden gaan dagelyks op 
den Roof uit, en kaapen Hoenderen , Eend- 
vogels ‚ Lammeren, Geitjes, Varkens, bene- 
vens Faifanten, Patryzen , Haazen, Konynen 
en veelerley ander Wild , brengende dië in ’% 
Neft by de Jongen. Op ’t oogenblik , als de 
Herders zien dat zy vertrokken zyn, zetten zy 
hunne Ladders en klauteren op de Rots, nee- 
mende het Aas weg en geevende, in plaats 
van dien, eenige Darmen of Ingewanden aan 
de Jongen. Het Wildbraad „ dat zy dus beko- 
men , is doorgaans verminkt, doch by uitftek 
goed van fmaak. Wanneer het Jong bekwaam 
wordt om weg te vliegen , ’t welk niet dan laat 
gebeurt, om dat men het van de befte Spyze 
beroofd heeft; maaken zy het met een Ketting 
in het Neft vaft, alwaar het dan nog eenigen 
tyd gevoed wordt door de Ouden ,-die, einde- 
lyk, wederom broeden willende, hetzelve ver- 
laaten, om elders een nieuw Neft te maaken: 
ZO 
