VAN DE Varken  1ôt 
zo dat het van gebrek flerven moet, ten zy het 
door de Herders, cie hun voordeel hebben van 
‘deeze Dieren, los gemaakt en in vryheid ge- 
_fteld worde. 
in 
ÄFDEELe 
IV. 
HoorDe 
STUK 
ArprovANDpus verhaalt dat hem zulk een A« 
rend, die hy met kragt beweert de Chryfuëtos 
of Goud-Arend der Ouden geweeft te zyn, uit 
het Vogelhuis van den Groot-Hertog van Tos. 
kanen levendig werdt toegezonden tot zyne 
Waarneerningen. Hy hieldt hem in een Kooy; 
alwaar deeze Vogel alle Dieren , die hem na- 
by kwamen , zo Honden als Katten, en de 
Menfchen zelfs , zo wel met de Nagelen àäls 
met den Bek, tragtte aan te randen, gierende 
fomwylen op eene deerlyke wyze. De Fran. 
fche Akademiften ; die twee zodanige Aren- 
den ontleed hebben , merken aan, dat de 
kleur in de Jongheid geelagtig ros en als Goud- 
kleurig is, wordende in de Ouderdom of Vol. 
waflenheid donker of Kaftanie-bruin. Ook woo- 
gen hunne Vogelsieder maar zes Pond, daar die 
van den gemelden Autheur twaalf Ponden zwaar 
was geweeft. 
Ik zal hier fpreeken van de Ingewanden van 
den Arend, als een der voornaamften 
zynde van de Vleefch-eetende Vogelen. De 
Franfchen vonden.in de twee Koninglyke Aren. 
den, zo even gemeld , een Vlies, ’t welk de 
Maag , Darmen en de Lever, als een Zak bee 
greep, afkomf{tig zynde van de Vliezen, wele 
L Dazs, IV, Suk 12 es ken 
De Maag 
en Darmen. 
