SVANSDE,VALKE N. 153 
valle men geen Eiland onderweg mogt kunnen 1, 
aandoen. Maar , zo menigmaal men elders AFDEEL 
aan Land komt, verzuimt men niet, aldaar Hi et 
een nieuwen Voorraad op te doen van Bees- stuk, 
ten, frifch van ’t Veld gehaald ; dewyl ’er voor- 
gegeven wordt, dat de Valken veel beter vaa- 
ren, wanneer hun verfch geflagt Vleefch wordt 
eseven:. Men „neemt ‘er. al. hee Ver afs 
en geeft hun niet dan het magere, aan dunne 
Lapjes gefneeden, gemengd met Olie en Eije- 
ren. Ook is men zorgvuldig, om ze alle mor- 
gens te kammen en te borftelen. Met één woord, 
men ftelc, al wat doenlyk is, in ’t werk , tot 
behoud van dezelven. In ’t Schip zynde , 
houdt men hunne Oogen toegedekt en zy wor- 
den ’er geplaatft in onbeweeglyke Raamen , of 
op dunne Houten Latten , bedekt met Mos 
en met grof Laken bekleed, op dat zy zagt 
en tevens koel mogen zitten ; want anders 
worden hunne Pooten heet, en ’er komt een 
foort van Podagra in. De ledige ruimte, tus- 
fchen de Raamen en Latten, is voorzien met 
Touwen , overdwars en digt aan elkander gefpan- 
nen; op dat de Valken eenig fteunzel mogen 
hebben in de flingeringen van het Schip , en 
dat zy zig niet kwetzen mogen, wanneer zy 
kwamen te vallen, | 
Dit alles, zegt de Heer ANpeRsON, dat hy 
vernomen heeft van een Koopman, die de Rei- 
ze van Ysland naar Koppenhagen hadt gedaan 
in het Valkfchip , dat jaarlyks derwaards ge- 
Je Der, IV. Stuma Ks ZON 
