VAN DE VALKEN. 179 
de zeer {nel van vlugt. Waar Vinken zynwor-> _ gr | 
‚den zy, inzonderheid des Winters, byna al. AFpzzus 
toos gevonden , dewyl hun daar dan geen Aas ri 
ontbreekt. Men kanze egter, in de Kooijen, stuk. 
ook Brood geeven, en, by gebrek, eeten zy 
zelfs hun eigen Vuiligheid; hoewel zy anders 
Vyanden zyn van ftinkende , verrotte Spy. 
zen. / 
De Havikken zyn zo gemakkelyk niet met Manier om 
__Strikken te vangen als de Valken, om dat zy de bn 
niet altyd ruften op eene zelfde plaats. Zy 
maaken hun Neft in hooge Boomen en fom. 
tyds ook in Toorens of oude Muuren, leggen- 
de vyf Eijeren te gelyk, die wit, doch aan ’ 
dikke end met bloedroode flippen getekend of 
gevlakt zyn. Men vindtze dbor geheel Euro- 
pa, zo wel in ’t Zuiden als in ’t Noorden. Zie 
hier hoe BeroN dezelven zag vangen. Wy 
waren, zegt hy , aan den Mond van de Zware 
teZeesleti, op een hoogen Berg geklommen 
zynde, vonden wy daar een Vogelaar, die op 
een zeer handige wyze Havikken ving. Dewyl 
het tegen ‘t end van April was, wanneer alle 
Vogels bezig zyn met hunne Neften te maa- 
ken, kwam het. ons vreemd voor, zo veel 
Sperwers en Havikken te zien aankomen van de 
regter zyde der gemelde Zee. De Vogelaar 
ving 'er, ieder Uur, over ’t dozyn van. Hy 
was fchuil agter een Bofchje, voor ’t welke hy 
een vierkante Vlakte gelyk gemaakt hadt, van 
ongevaar twee Schreeden breed , omtrent twee 
“kh Dast, IV. Szuze M 2 ed 
