s 
VAN. DE UILEN. I9ï 
re Soort van Uilen, die niet alleen door hunne 
dien ook niet eigentlyk Hoorn-Uilen genoemd 
„kunnen worden. Immers de Vederbosjes, die 
voor op hunnen Kop uitfteeken , zweemen veel 
meer naar Ooren dan naar Hoornen , en daarom 
worden zy ván de Duitfchers Oor-Uilen , doch 
ook wel Rantz-Eulen geheten. De Griekfche 
Naam, Otus, fchynt dit zelfde te betekenen, 
en de Latynífche Afio, dien de Ouden op dee- 
zen toegepaft hebben , geeft ‘er ook aanleiding 
toe. Sommigen hebben 'er den naam van La- 
gotia aan gegeven , als of hy Haazen-Ooren 
had. Ik geef ’er den naam van Rans- Uil aan. 
In dikte fchynt deeze Vogel een Kraay te e= 
venaaren, daar hy weezentlyk niet grooter is 
dan een Aakfter. Zyne langte is dertien en een 
half, de hoogte ruim elf Duimen. ende Wiee 
ken hebben omtrent drie Voeten vlugts. Van 
boven is de kleur, fierlyk, uit bruin, rosagtig 
en wit gemengeld: van onderen is zyn Lyf ge- 
dekt met Vederen , die aan den wortel rosag- 
tig, aan den top wiragtig, en, zo overlangs als 
dwars, geftreept zyn met bruin. De vier bui- 
tenfte Staartpennen zyn rosagtig met. bruine 
‘dwarsítreepen. De zes Pluimen, die de Oo- 
ren maaken, zyn in ’t midden overlangs bruin, 
«aan de buitenkant rosagtig , aan de binnenkant 
wit met bruine Vlakken. De Veders, aan den 
wortel van den Bek en om de Oogen, zyn niet 
1 Dezr, ÌV, Srux, gee 
mi 
‚kleinte veel daar van verfchillen, maar boven. AFDEEL, 
We 
Hoorba 
STUK; 
