VAN DE UILEN, 197 
7) Uil met een gladden Kop, het Lyf bruin, IL 
ÁFDEEL. 
_ de Oogkringen geel. 
Deezen, waar van JoHNsToN op Tab. XIX. Ho 
twee Afbeeldingen gegeven heeft, die zeer 
a ME 
r ve 
OFD= 
flegt zyn, is door Prisca naauwkeurig getroffen. ‘Fundrea, 
De Switzers noemen hem. gemeenlyk Moltua Steen. Uil, 
Saxatilis , en de Duitfchers Stein- Eule, dat is 
Steen-Uil, Sommigen hebben hem ook grooten 
Nagt-Uil geheten, daar hy egter niet grooter 
| dan de voorgaande is. De Engelfchen noemen 
hem groote graauwe of bruine Uil, en de Fran. 
fchen grande Chouette. Hy houdt veel in oude 
Gebouwen huis, waar van de Naam. 
BrissoN befchryft zodanig eenen Uil, uit het 
Kabinet van ReEAUMUR, die over ’t gantfche 
Lyf uit den witten rosagtig was, met langwer- 
pige bruine Vlakken ; de Slagpennen van buiten 
ros met bruine dwarsítreepen ‚ van binnen even 
als het Lyf; de Staartpennen rosagtig, met 
bruin overdwars geftreept. Tot deezen betrekt 
hy de twee Soorten, van LINN&us in Sweeden 
opgemerkt, waar van de eene, als boven , de 
Oogkringen geel , de andere dezelven Oranje- 
kleurig heeft. Hy voegt ‘er nog die by, waar 
van de Heer Linneus thans de tiende Soort 
gemaakt heeft, onder den naam van Ulula. 
Eene Verfcheidenheid is 'er van hem onder Kerk-Uik 
de 
(7) Strix Capite levi, Corpore fufco, Iridibus flavis, 
Faun. Suec. sx. Ulula flammeara. FrisCH, erf. Tab. gêf 
b. DesaelV. Stek, N 3 j 
