Dn VANriwe Ur t eon. 
wegens het naare huilende Geluid, dat hy U. 
maakt. De gewoone naam van deezen , egter , ATDEEL. 
is Kat- Uil, in ’t Hoogduitfch Kautz of Kautz- re 
lien , welke laatfte naam nogthans meer op den srux, 
volgenden fchynt te paffen. 
De Kat-Uilen muizen fterk , en men vindt in elk: 
hunne Neften een menigte Ongediert 5 wes- yilen. 
halven de Boeren hun gaarn in de Schuuren 
„en Stallen zien huisveften. Zy leggen twee 
Eijeren, en, als men die met Hoender of Dui- 
ven-Eijeren verwiflelt, gaan zy, even als de 
Kraaijen, niettemin met broeden voort; doch, 
zodra zy bemerken dat het hun eigen Jongen 
niet zyn, vreeten zy die op. Zo de Uil meteen 
Kat aan ’t vegten raakt, gelyk fomwylen ge- 
beurt, fcheiden zy niet van elkander, tot dat 
een van beiden dood gebleeven zy. Ook zyn 
deeze Dieren, hoe zeer in gedaante van den 
Kop en levensmanier naar elkander gelykende, 
altoos bittere Vyanden. 
(rr) Uil met een gladden Kop, de Slagpennen _ xr, 
wits met vyf ryën van Vlakken, Pafferina. 
Klein Kat- 
Dit is de kleinfte onder de ongehoornde , ge- Uiltjes 
Iyk het Boom-Uiltje onder de gehoornde of 
Oor-Uilen. Men vindt hem ook , by de Schry- 
vers, 
(zr) Sxrix Capite \laevi, Remigibue albis ; maculis quin» 
que ordinum, Faun. Suec. 5} Nottua minima, GesN, 
„fv. 620. Aupr. Orn. Libr. VII. Cap. 7. Warre 
Ornith. 69. Tab 13. Raj. Av. 26. N. 6. AuBiNe 
Ay, II. p. I2. T. z2. FRISCH, -ÁY, Tab, zoo 
Ee. D&ELe IVe STWK3 
a 
