/ 
“VAN DE PAPPEGAAIJEN. 235 
In de Zefttende Eeuw hadt men, in Neder. 
land, Gaayfchutten, en het fchieten naar den 
Pappegaay heeft nog jaarlyks , hier en daar, 
plaats, zynde waarfchynlyk van die Schutte- 
ryën afkomftig ; gelyk dezelven , miffchten , 
om het Landvolk te leeren mikken verordend 
waren. Men fchoot toen naar den Gaay met 
Bouten , door middel van Boogen ; de Schute 
tebroeders hadden een Kaloor aan, en die den 
Vogel trof wierdt Koning, zo het fchynt; 
moetende dan den Pappegaay bezorgen tegen’ 
volgende Jaar, voor den gemeenen Inleg der 
Schutteren , eer zy fehooten. Zulk een Schut 
werdt „ in den jaare 1S19 , in ’t-Dorp St. 
Maarten opgeregt , dat zynen Scnierdag ’s Maan- 
dags na Pinkfteren hadt. Het Dorp St. Pan- 
kras werdt, in ’t voorfte des Jaars 1527 ‚ met 
dergelyk een Gaay-Schut bevoorregt (+). He. 
dendaags wordt gemeenlyk maar een Houten 
Pappegaay, op een hoogen Staak, daar toe ge. 
bruikt, en men fchiet ‘er met Kogels uit Snap. 
haanen zo lang naar , tot dat êen van ’t gezel. 
fchap den Vogel getroffen hebbe , zo dat hy- 
van boven neder tuimelt ; en-deeze wint da 
den geftelden Prys. 
Thans kome ik tot de befchryving der Soor. 
ten van dit Geflagt van Vogelen. 
(tf) Kronyk van Medenblik, bl. 143-157. 
Je, Desr, IV. Stuk, 
Ï. 
ÄFDEEL. 
VII. 
Hoorp- 
STUK, 
Gaay {chut- 
ten, 
(1) Pap. 
