VAN DE PAPPEGAAIJEN. 237 
Deeze wordt „in Zuid-Amerika, Ararauna ge- 
noemd, doch gemeenlyk de blaauw. geele Pap- 
pegaay of Ara, en hy ftaat, zo wel als de voor- 
gaande, onder den naam van allergrootfte Pap. 
‘pegaay by de Ouden bekend. Hier te Lande 
noemt menze beiden , doorgaans , Wepftindijche 
Raaven. De Kleur is int Wyfje , aan de Borft, 
Buik en Staart, vanonderen, geel; in het Man- 
netje, rood: boven op ’t Lyf , zyn zy beiden 
Hemelfchblaauw. De Bek en Keel zyn zwart. 
De Heer Brisson heeft deezen , dien hy aan- 
merkt in Jamaika , Guajana en Brafil, te huis- 
veften, de blaauw en geele Ara van brafilge- 
heten: de andere is , door hem, de Ara van 
SFamaika genoemd. Hy heeft nog een blaauw 
en geelen van Jamaika, die by fommigen het 
Wyfje geagt wordt van den laatflgemelden;, 
welken de Engelfehen gemeenlyk Maccao of Mac- 
caw noemen , of Regenboog-Pappegaay. Hy heeft 
ook een Ara van Brafil ; die in kleur zelfs wei 
pig met den Jamaikafchen verfchilt: als ook 
ecn gemengelden van de Molukfe Eilanden. Dee- 
ze laatfte is door SEBA taamelyk wel afgebeeld, 
onder den tytel van Oofterfche Pappegaay , by 
uitfbek ferlyk, Loeri genaamd; doch de Figuur 
heeft drie Voor-vingeren. Ik zal nog iets van 
deezen te berde brengen. 
De 
Pfittacus maximus cyano croceus. Aupr. Ornith. L. 1x. 
c. 2. Wirr. Ornith. ro. T. z5. Ray. fv. 28. 18r. 
(SLOAN. Fam. 2. P. 296. Enw. „Av. 159. T. 159. Ara- 
rauna. Marcere. Bras. 206. Wirt. Ornith. III, ALB. Ave 
3. P: IO. T. zo. form. & 2. p. 26e te 27e Mas, 
1. Dem, IV. STK 
IL 
ÄFDEEls 
Vil. 
Hoorn 
STUKs 
