# 
% 
VAN DE PAPPEGAAIJEN. 245 
! 
— Prinrus verhaalt , dat, op de Togt van Ale- 
xander den Grooten, de eerfte Pappegaay, die 
geheel groen was, met een Scharlaken-roode 
Halskraag, gezien werdt. De tegenwoordige, 
die in Amerika op verfcheide plaatfen huisveft, 
js mecft bekend geworden uit de Befchry ving 
van OriNA, van wien de Afbeelding van den 
Kleinen Pappegaay , welke men boven aan 
op lab. XIV, by Jonnsron vindt, en deezen 
(VEy  natuutlyk vaffcherft.,, ontleend, is.» Die 
Schryver noemt hem Perrocello of Perrochetto , 
welken naam ’er ook de Engelfchen zo wel als 
de Iraliaanen hedendaags aan geeven ; teiwyl 
de Duicíchers hem groen-geele Pappegaay nee- 
men. In Sweeden geeft men ’er den naam van 
Favaanfche aan, om dat de Heer Ospeck ‘er 
een medegebragt heeft van ’t Eiland Java, die 
thans in t Kabinet der Akademie van Upfâl be- 
waard wordt. HasseLQuIsT, die hem ook in 
Afrika gevonden heeft , noemt hem, Kamer. 
_Pappegaay, met eene Wigswyze Staart, de 
binnenfte Klaauw van agteren geknot. BRis- 
SON heeft ’er den naam van gekraagde Parkiet 
aan gegeven. EpwaRrps noemt hem (f) Aing- 
Parakeet. Wirrouecaev verhaalt, volgens hem, 
dat deeze de Pfhittacus der Ouden en de eenigfte 
was 
It. ror. Píttacus torquatus macrourus antiquorum: 
Wiru. Orn. 77. T.56 f. 3. Pfittacus viridis ex Indiâ O+ 
sientali. Ars. „Av.2. T. 18. & 3 T. r4 Pfittacus tor- 
quatus macrourus antiquorum. ALpr. „Av. L. Ir C, 2: 
Raj Av. 33. Perrocello. OLin. Av. 24. T. 24. 
(1) Av. VL. pag. 275. Tab. 292. | 
1, Deit EV. Stus,  Q 3 
or El 
ÄFDEEL. 
Mile 
Hoor»- 
STUmR. 
