VAN DE PAPPEGAAIJEN. 247 
… In Brafil , daar deeze Parkiet gevonden wordt, 
_geeven 'er de Inlanders den naam van Tut apuië AFDEEL. 
SFuba aan, zo welalsaanden volgenden, naar 't 
H 
MEL 
Hoorp. 
gene MArkcraar meldt. Ray zegt, dat dit de sruk. 
allergemeenfte groene Pappegaay is, met roode 
Wangen ; die dikwils van ’t Vafte Land der 
Spanjaarden op Jamaika wordt overgebragt. 
BrissoN noemt hem de Illinoifche 5; als komen- 
de ook uie het Land der Illinoifen in Noord- 
Amerika, werwaards hy miffchien, even als de 
Karolinifche, op zekeren tyd van ’t Jaar ver- 
huift. Ik geef ‘er den naam van Geel. Wang aan. 
De grootte is als een gewoone Parkiet: de 
langte van de Staart omtrent vyf Duimen. De 
kleur is van boven groen , van onderen geelag- 
tig: het Agterhoofd, de Wangen en Keel 
Oranje, en met Vlakken van die kleur is ook de 
Buik getekend: de Staartpennen zyn van bo- 
ven groen , van onderen geel. De Bek helder; 
de Klaauwen donker Afchgraauw, de Nagelen 
bruin. | 
(rr) Pappegaay met een lange Staart, groen 
van kleur, de Kop van vooren rood, vanag- 
teren blaauw, gelyk ook de buitenfle Slag- 
pennen. 
XI. 
Cantcularis, 
Rood en 
blaauw- 
Kop Pare , 
kiet. 
DeEngelfchen noemen deezen rood- en blaauw. 
Kop- 
Ad 
(xr) Píttacus macrourusviridis, Fronte rubrâ, Occipite 
Remigibusque extimis coeruleis. Syt, Nat. X. Púittacus 
Capite rubro, coeruleoque. Epw. „Av. 176, T. 176. Tuie 
apute Juba. Marcar. Bras. 206. N, 2, 
1. Deer, ÌVe Stuk, Q 4. 
