ol PAS en ADE RATNER er BEIEREN ATP CORE BNA ede ddie BRS Jd 
' BEREA, RA & 1 wi ; à ’ 
iS Î / 8 
hal 
VAN DE PAPPEGAAIJEN. 27 
____ Deeze is niet grooter daneen Mofchen wordt _ tr. 
daarom het Mofch-Parkietje geheten; doch ik AFDEELe 
_poem het liever „tot onderfcheiding, het Ame- Vil 
rikaanfche , terwyl BrissoN ‘er den naam aan Hoan 
‚geeft van t blaauwgattig Parkietje van Brafil. 
Geen kleiner vindt men in het gantfche Geflagt 
der Pappegaaijen, of het moefte die van Ma- 
lakka zyn. Het Goudwiekje zelfs en de meefte 
andere Parkietjes , waar van Brisson ’er zeftien 
heeft , zyn van grootte als een Leeurik of 
Lyfter. | | 
De Parkieten zyn klapagtiger dan de gewoo- Klapagtig. 
ne Pappegaaijen. Zy zyn nict fchuuw voor den io 
Menfch, en fchynen gaarn met hem te willen 
_ praaten, zwygende, als men hun hetzelve ge. 
leerd heeft, naauwlyks ooit, en verheffende 
hunnen Toon zodanig, als of zy den bovenzang 
wilden hebben. In vryheid zynde gaan zy al- 
tydtroepswyze, volgende het Koorn en de Vrugs 
ten, naar maate dat die ryp worden. Het is 
regt pleifierig hun te hooren kakelen, wanneer 
zy op de Boomen zyn. De groenheid van hun 
Pluimagie belet, dat men hun onderfcheide van 
de Bladeren; terwyl hun gefnap niettemin doet 
blyken , dat zy ’er zig in groot getal op bevin- 
den. Een Vogelaar, die op dit ftuk niet is af 
gerigt, wordt uitzinnig doordien hy zyn Wild 
zo digt by zig heeft, zonder ’t zelve te kun- 
nen treffen. Het eenigfte is , dat decze Snap- 
pers zig niet lang op ééne plaats onthouden: 
als zy eene Befie of Vrugt geplukt hebben, vlie. 
‚«_ L, Dess. IV, Stuxa gen 
