\ 
Re 
 _ 
VAN DE PAPPEGAAIJEN. 273 
Woord Perrot of Parroguet , of iets dat ser daat if. 
gelyke. Het praaten moet hun geleerd worden, AFDFEL: 
voor dat zy twee Jaaren oud zyn. Zyfchynen nk 
vermaak te hebben in fpcotterny en zigtewree- stuk. 
ken aan den genen, die hun met woord of daad 
beledigt of terge. Ook beminnen zy fonimige 
_Menfchen, en hebben van anderen een af keers 
daar zy met aanvliegen en byten blyken van gee- 
ven. De Gebaarden van vrolykheid en droef- 
heid worden door hun , gelyk het praaten, nd. 
geaapt, en fomtyds fchynen zy als in gepeins 
te zyn, 
De Ouden kenden niet dan groene Pappe: Hun Gé: 
gaayen. Egter moeten deeze Vogelen te Rome bruik 
al zeer gemeen zyn geweeft , wanneer HeLrto- 
GABALUS , dat monfter van Welluft en Verkwis. 
ting, niet alleen derzelver Koppen op Tafel 
brengen, om de Tongen voor lekkerny te eeten, 
‘maar zelfs het Wild Gedierte, Leeuwen en Lui- 
paarden, daar mede voeden deedt. In de Lan- 
den, daar zy voortteelen, worden zy ook wel 
gegeten , en de Oofterfche Volkeren hieldenzes 
weleer ‚ voor Heilig. De Indiaanen gebrui- 
ken de Veeren en Pluimen van deeze Vogelens 
die inderdaad de fchoonfte kleuren tarten, tot 
verfiering van hunne Kleederen, Behangzels ; 
Tapyten en Wapenen. 
L Dam, IV, Siu, S é Vlil. 
