ago BESCHRYVINEG 
IE men. De kleur van den Bek is meeftendeels rood, 
ArpeeL. doch aan ’t end geelagtig „ en by den wortel om, 
VII ringd met een breeden geelen Band, die we- 
Ng D. derzyds een fmalle zwarte ftreep heeft. 
Onder de groene Toukans, welken de Heer 
Boef van BRIssoN » gelyk gezegd is, ’er drie heeft, naa- 
hes melyk éên van Mexiko, één van Caijenne en 
bén van Brafil 3 fchynt de laatftgemelde eigent- 
Iyk die Vogel te zyn, welken de Brafiliaa- 
nen Áracari noemen, en waar van JOHNSTON , 
Tab. LX., eene Afbeelding geeft , die van 
MARCGRAAF is ontleend. Deeze is, naamelyk, 
wat grooter dan een Merel, en heeft een Bek 
van tuim vier Duimen lang. De Kop, Keel en 
Hals, zyn zwart. Ter wederzyden van den Kop, 
boven de Ooren, is een kleite Kaftanie-bruine 
Vlak. De Rug , Schouderen, en de Wieken van 
boven, zyn donker- groen; de Stuit en Staart 
rood; de Borft Zwavelgeel met een roode dwars- 
ftreep. De Bovenkaak is wit, van boven met 
een breede zwarte ftreep, langs heen; de On- 
derkaak zwart: beiden zeer kennelyk getand. 
Men vindt deezen in Brafil, te Suriname en 
Cayenne, van waar hy aan den Heer REAUMUR 
toegezonden was, 
hen Het fchynt vreemd, tot welk einde doorde 
Natuur zulk een mismaakt groote Bek aan de 
Vogelen, die men Toukans of Grootbekken 
noemt, gegeven zy; daar het zeker is, dat (om: 
migen een geheel verfchillend Voedzel nuttigen 
van dat der anderen, Immers, daar zyn ’er; 
ge 
