{. 
AFDEEL. 
DE IX. 
HoorFD- 
STUK» 
689 BESCHRYVING 
vende van Krengen, een vuil en ftinkend Beeft, 
Linneus fchynt te twyfelen aan de gefteld: 
heid van den Bek; zo dat hy dien niet gezien 
moet hebben. BrissoN befchryft denzelven 
zeer naauwkeurig. Hy heeft aan den Wortel 
twee en een half Duim dikte en de längte van 
tien Duimen. De Bovenkaak is naby den Kop 
rood, naar ’t end toe bleek-geel: de Onderkaak 
eveneens, doch aan den wortel glimmend zwart, 
Op het grondítuk van, de Bovenkaak verheft zig 
een Hoornig Uitwas ; welks voorfte deel voor- 
waards verlangd is in de gedaante van een 
Hoorn, en opwaards omgekromd : hebbende 
deeze Hoorn agt Duimen langte en vier Duimen 
breedte aan zyn wortel-end. Zyn kleur is uit 
rood en geel gemengeld , en hy wordt als in 
tweeën gefcheiden door een zwarte (trecep, die 
zig, aan beide zyden, overlangs uitftrekt. De 
Neusgaten zyn by den wortel van den Bek „ on. 
der het Hoornig Uitwas; geplaatít. | 
Weinig is 'er bekerid , aangaande de eigent- 
Iyke grootte en geflalte van deezen zonderlingen 
gehoornden Vogel. Indien het waar is, zegt 
Rajus, dat de Bek naar reden van ’t Lighaam 
‘klein zy, zo moet het zekerlyk een der allers 
grootfte Vogelen weezen. Anderen willen , dat 
hy veel grooter dan de Europifche Raaf zy. De 
Ouden plagten hem in grootte te vergelyken by 
den Arend. Zo hy op Krengen aaft, is ’t moog- 
lyk niet fabelagtig, dat 'er wel eens Menfchen 
van hem worden aangetaft en deerlyk gekwetft, 
ne 
