zoo BEsSCHRYVING 
Ir. de grootften uitwendig naar het groene, de ä 
AFDEEL. kleinften naar Violet-kleur hellende. DeKeel 
H her is eenigermaate Afchgraauw. De twee middel. ‚ 
stuk. fte Staartpennen zyn een weinig langer dan de 7 
overigen, die allengs verkorten tot aan de bui- | 
teníten toe. Haar getal is twaalf , de kleur zwart- 
agtig. De Bek en Klaauwen zyn git-zwart;de 
agterften , inzonderheid , zeer groot en fterk. 
Deeze Vogel is aanmerkelyk wegens een Zak 
of Krop, die hy aan den Hals heeft, gelyk de 
Duiven, om het Voedzel voor zyne Jongen in 
te bewaaren , dat hy aan dezelven , waarfchyn. 
lyk, ook al bekkende overgeeft. Zyn Maag 
is, voor ’t overige, van binnen zeer gerimpeld: 
de Lever is in twee Lobben verdeeld: de Gal- 
blaas wyd. ’t Gedarmte heeft eene langte van 
drie-en-veertig Duimen. 
WitteRaaf. Behalve de zwarte Raaven vindt men ’er fom- 
tyds die wit zyn, doch zo zeldzaam, datiets, 
’t welk zeer ongemeen is, al boertende by een 
witte Raaf vergeleeken wordt , volgens de Spreuk 
van JUvENALIs (*). De: Ouden wiften van de 
fraaiheid deezer. Vogelen reeds te fpreeken, en 
ArLDROVANDUs tekent aan, dat ‘er een door de 
Koningin van Engeland aan HENRIK den IIL, 
Koning van Vrankryk, was prefent gezonden ; 
die op de Vogeljagt was afgerigt en praaten 
kon : zo hem de Gezant van dien Vorft, aan’t 
Paufelyke Hof , mondeling verhaald hadt. Ver- 
fcheide 
(*) Corvo quogue varior albe. 
