HH. 
ÄTDEEL, 
At 
Hoorp. 
STUK. 
Gaag, 
| 
314  BESCHRYVING 
kromd. Hy geeft aan deezen Vogel, die ge. 
meenlyk, by de Schryvers, Bikel- Aakfler ge- 
heten wordt, den naam van Gaay, in ’t Latyn 
Garrulus, welke hem van de hedendaagfchen 
gegeven wordt, zo GESNERUS meldt. De Spaan- 
{chen noemen hem Gayo , de Irtaliaanen Ghian- 
daia, de Engelfchen Fay. In’t Hoogduitfch geeft 
men 'er den naam aan, van Haer, Haetzler , 
Holtz-Schreyer , Eicken-Heker, Nusz-Hecker en 
Hoeker. Wy noemen hem Vlaamfche Gaay, 
De meeften der gemelde Naamen zyn, ge- 
Iyk blykbaar is, of van het Geluid, dat deeze 
Vogel maakt , af komftig, of van het Voedzel 
dat hy nuttigten van zyne Verblyfplaats. Im- 
mers de Gaaijen, in Kooijen gehouden, kun- 
neh klappen en fluiten geleerd worden; ja men 
kanze het Geluid van byna alle Vogelen doen 
nabootfen, en, in ’t wilde, maaken zy een vry 
aangenaamen Galm, die door de Boffchen klinkt. 
Zy onthouden zig meeft in de Eikenboomen , 
en derzelver Vrugten zyn hunne gewoonlyke 
Spyze, doch in de Voorzomer eeten zy ook 
Boonen en Erwten, die nog groenzyn, uitde 
Haauwen, en beminnen de Kerfen zeer. 
Zy verzamelen Kikels , tot. Winter-Provifie, en 
hun Keelgat is zo wyd; dat zy die geheel kun: 
nen doorflokken. ’t Getal hunner Eijeren is 
vier of vyf. Men vindtze door geheel Europa. 
De Gaay is een der fraaiften van onze in= 
landfche Vogelen, ten opzigt van de kleur, die 
over 't Lyf graauwagtig roodis, met een zwarte 
vlak 
# 
Î 
