VAN DE Ys voeren. 405 
Brafil. Deeze drie Verfcheidenheden zouden ik 
“derhalve ie deeze Soort van Linnavs begree- ATDEELs 
pen zyn: cach de kleur fchynt my merkelyk XIX. 
te verfchillen. Immers, de twee Bren zyn EADE ij, 
blaauwagug van boven, de derde Roeftk Jeurig 
bruin, zo wel als de Slag- en Staartpennen. 
De grootte is als een Merel, doch zy hebben 
een Bek van derdhalf of drie Duimen lang. De 
Karolinifche eet zo wel Haagdiffen als Vifch:. 
de Brafiliaanfche, dien de Portugeezen Papa 
piexe noemen,, vangt ook Krabben. Die van 
St. Domingo was in ’t Kabinet van REAUMUR op- 
gezet. Dezelve onthoudt zig ook aan de Hud- 
fons-Baay, en in andere deelen van Amerika, 
weshalve EpwaArps hem, ‘niet ten onregte , den 
Amerikaanfchen Ysvogel heeft getyteld. 
(4) Ysvogel met een korte Staart, groen van En 
KORAN 
kleur , de Keel bloedig rood, den Buik wit. Rood. 
borftige. 
Deeze wordt van fommigen de groene Mofch , el. XXXVE. 
van anderen de groene Spreeuw geheten. Men geeft Fig, 
er ook den naam van allerfieriykft groen Rood. 
borflje aan. BrissoN, van wien Onze Af beelding / 
ontleend is, noemt hem in ’t Franfch Todzer, 
naar den naam van Todus , welke ‘er door 
Browne aan gegeven was , die zegt, dat de 
Je 
(4) Alcedo brachyura viridis, Gulâ fanguinei Addomi- 
ne albo. Syff. Nat. X. Rubecula viridis elegantiflima, 
Epw.-Av. rar. T. zor. f. 1. SLOAN. Jam. 2. p. 306. T, 
263 f.r Ray „Av. 287 Todus viridis, Peétcre rubro Ro= 
{tro reto. Brown. Jam. 476. 
Il Deer. IV, STUK, Cc 3 
