PP EA Ls 1 Wedi 
Pe 14e pi 
VAN DE BYEN-EETERS. AIT 
de Oogen wederzyds; de Keel is Goud-geel.  m, 
De Staartpennen zyn van boven blaauwagtig, AFDEELe 
met ros gefchaduwd; de zydelingfen inwaards On 
met Afchgraauwe randen : de twee middelften srux. 
langer en fpits; daar de zydelingfe zig als afge= 
knipt vertoonen, en aan de tippen een weinig 
zyn uitgerand,. De Bek is zwart, de Pooten 
bruin-rood, de Nagelen zwartagtig. 
(a) Byèneeter met de Rug vaal, den Buik en mn. 
Wieken groen, de Keel en Staart blaauw. Viridis. 
Groene. 
PLXXXVI. 
Deeze voert den naam van de groene Byën- 
5 4e 
„eeter; anderen noemen hem de Bengaalíche , 
en BrissoN de gekraagde ; welke naam tot meer 
onderfcheiding van den voorgaanden fchynt te 
kunnen ftrekken. Hy zondert den Bengaalfchen 
af van dien van Madagaskar, welke van Ep. 
WARDS de kleine ‚met twee zeer lange fmalle Staart- 
pennen, geheten wordt, en waar van BRrissoN 
de nevensgaande Af beelding heeft gegeven. 
Deeze Byën-eeter is inderdaad niet grooter 
dan een Mofch, maar veel langer van Lighaam; 
hebbende een Bek van anderhalf Duim. De 
kleur is, over ’t geheele Lyf, groenagtig blaauw, 
met een Goudgeelen glans; op de Vlerken vaal; 
de 
(2) Merops Dorfo ferrugineo , Abdomine Alisque viri- 
k dibus, Gulâ Caudîque cceruleis. Sy/. Nat X. Ifpida 
| viridis, fupra ferruginea OsB It-96. Merops viridis, 
fupra ferruginea. Cui. Lagerftr $- Merops Bengha- 
lenúis. Ain Av ill p 29 T. 30. Merops minor, 
Caude duabus pennis longioribus & tenuioribus, Eow. 
„Av. 183 T. 183. 
Ì. Deer, IV. Srux, 
