Ï. 
AFDEEL. 
XXIIL. 
Hoorp- 
STUK. 
443 BESCHRYVING | 
meefte Bloemen in haar midden laaten uitzype* 
len, te aazen. Zy doen ‘dit op een zeer ge-= 
makkelyke wyze , door middel van hunnenlan- 
gen Bek en het uitfteeken hunner Tong, die 
Pompswyze gemaakt is, gelyk ik gezegd heb. 
Middelerwyl zyn hunne Wieken in zulk een 
vlugge en geduurige beweeging, dat men die 
naauwlyks kan onderfcheiden. Het Vogeltje; 
immers, onthoudt zig byna nooit op eene zelf 
de plaats; het is ftecds vliegende en doer niets 
anders dan van Bloem tot Bloem te gaan, daar 
het, zonder met de Pooten zig vaft te houden 
of op te gaan zitten (*), den Honig of Daauw uit 
vergadert. Middelerwyl maaken zy een ge. 
brom of gefnor, ’t welk naar bur , bur, gelykt, 
en waarfchynlyk den naam van Ronkertjes aan 
fommigen heeft doen geeven, Somtyds blyven zy 
ook, onder ’t Bloemzuigen , aan hunne Vlerk- 
jes op de Planten hangen. | 
Men kan deeze Vogeltjes met een Snaphaan 
fechieten , wanneer dezelve met Zand in plaats 
van Hagel wordt geladen; maar hier door wor- 
denze ligtelyk bedorven. De Kinderen van. 
genze, gemeenlyk, door middel van Rietjes, 
die overdwars aan een Stokje zyn gebonden , en 
be. 
(*) In de Afbeeldingen op Praar XXXVI, zyn de- 
zelven, wel is waar, meeft al zittende aan de Bloemen 
te zuigen , verbeeld ; doch men heeft daar in de Plaaten van 
Brisson gevolgd, alwaar veelen deezer Bloemzuigertjes 
in dat Poftuur, ’t welk bekwaamft was om hunne ge= 
flalte uit te drukken, en tevens eenig denkbeeld te gee= 
ven van hunne levenswyze, worden vertoond, 
