ig 
AFDEEL, 
Hs 
Hoorp. 
STUK, 
40 BESCHRYVING vAN 
Indiaanen hier toe gebruiken , is, als de Steel 
van een Hellebaard, zeven of agt Voeten lang; 
een Duim dik, en aan ’t end voorzien met een 
vierkant fpits Yzer van zeven of agt Duimen, 
de Koker daar onder begreepen, waar de Steel 
in fchiet. Aan deezen Koker is een Yzeren 
Ring , of enkel een Gat, waarin men een lang 
Touw vaft maakt, dat om het Voorfteven ge 
wonden is en mer het end daar aan gehegt: 
aan ‘t Hout is ook een ander klein Touw, vän ’t_ 
welkede Varreur ‚dien men byna een Harpoenier 
zou mogen noemen, het end in de Hand houdt, 
Hy ftaat voor in de Schuit, met den Harpoen 
in zyne regterhand, en na dat men des nagts, 
al roeijende , ep eene plaats gekomen is, daar 
men by dag, uit het dryven van afgebeeten Krui- 
den, vermoed heeft Schildpadden te zyn, kykt 
hy naarftig in ’t ronde, of ’er zig ook één ver- 
toone. Straks doet by met den Stok ,aanwy- 
zing, werwaards geroeid moet worden. Het is 
niet moeielyk deeze Dieren by nagt te ontdek- 
ken; *t zy aan het borrelen van ’t Water, als 
’er eene boven komt om Adem te fcheppen, of 
aan de weerftuiting van *t Licht, die in de don- 
kerfte nagten zelfs op ’t Water plaats heeft, 
van de-Schulp , terwyl de Schildpad op deszelfs 
Oppervlakte dryvende flaapt , of dat een Man- 
netje het Wyfje dekke, ’t welk Cavalage ge« 
noemd wordt. Wanneer 'er dus een onder ’% 
bereik gekomen is, werpt hy, uit al zyn magt, 
den Harpoen, wiens, Yzer in de Schuip blyft 
| zite 
