24 BESCHRYVING VAN 
rt Dop komen (tf), Hunne gaauwheid was on- 
AFDEEL. gemeen, en de menigte byfter groot op ’t Strand 
zonk. van ’t Eiland Rodriguez, alwaar wederom een 
sruK, „ groot getal vernield werde door de Fregatten, 
Gekken en andere Zee-Vogelen;, die ’er in de 
Boomen op te loeren zaten. Niettemin konden 
zy zeer fterk vermenigvuldigen , dewyl ieder 
Schildpad alle Jaaren , naar LeGvarT rekende , wel 
duizend of twaalfhonderd Eijeren legt. 
Voedzel, Men komt overeen, dat de Zee-Schildpad- 
den zig nooit te Land begeeven , dan tot het 
leggen hunner Eijeren , en voor de Jongen draa- 
gen Zy , zo ’t fchynt , de minfte zorg niet. 
Den overigen tyd brengen zy door, met te aa« 
zen in zekere Velden van Groente of Zee-Mos, 
welken ’er op den Grond der Zee langs veelen 
der Weftindifche Eilanden zyn ; daar flegts een 
diepte is van eenige Vademen. De Reizigers 
verhaalen , dat men , met ftille Zee en helder 
Weer, deeze Dieren op die groene Plekken in 
menigte kan zien loopen. Gegeten hebbende 
komen zy naar den Mond der Rivieren , 
om het zoete Water te zoeken , alwaar zy 
Adem fcheppen, keerende vervolgens weer te» 
rug naar de Diepte. Niet eetende hebben zy 
doorgaans den Kop of zelfs het gantfche Schild 
bo. 
(}) Dejonge Zee-Schildpadjes hy EpwaArps waren, met 
den Kop, ongevaar drie Rynlandífche Duimen lang en 
anderhalf Duim breed; doch men vindtze ook niet groas 
ter dan kleine Padden, 
