DE SCHILDPADDEN 45 
gen langwerpige opening was » maakende een HE. | 
“kleine fpleet. Onder het Kraakbeenig Plaatje Arban. 
vondt men een groote holligheid van Eyronde Hoorp. 
_ figuur, zynde wel eens zo lang als breed, Dee- STUK. 
ze holligheid hadt op zyde een opening, welke 
doorgang gaf aan een zeerfyn Stylet, dat het 
Plaatje fchuins kwam onderfteunen , en met zyn 
andere end, na dwars heen gegaan te zyn door 
een tweede holligheid , die een weinig laager 
en ter zyden van de grootte was ‚een Gat flop- 
te van gemeenfchap tufichen deeze tweede en 
een derde holligheid, welke bogtig was en daar 
de Gehoorzenuw zig in verfpreidde. Het end 
van ’t Stylet, dit Gat ftoppende , was verbreed 
als de tromp van een Trompet , en werdt 
door een fyn Vliesje aan den omtrek van het 
Gat gehegt. Uit dit Konftige Geftel is het de 
onwaarfchynlykheid zelve , dat deeze Dieren 
doof zouden zyn, gelyk de genen willen, die 
ons de Zee-Schildpadden van de Antillifche Ei- 
landen befchryven. 
De Herfenen waren zeer klein, naar der Kop, Herfenen. 
wiens grootte voornamelyk afhing van de dikte 
der Kaauw- of Slaap-Spieren, en van die der 
Beenderen , welker bovenfte met een Kam voor- 
zien waren, op de wyze van alle Dieren, die 
een buitengemeene kragt in hunne Kaaken heb- 
ben.” ARISTOTELES merkt aan , dat de Schild. 
pad daar in uitmunc boven alle anderen, zoda- 
nig, dat zy zelfs een Keifteen kan verbryze. 
len. De Herfenen, nu, vondt men naauwlyks 
_E.Desr, VI, Srux, | groe 
