u. 
AFDEELs 
EL. 
Hoorp- 
STUK, 
438 BESCHRYVING v AM 
als in de Vogelen, famengefteld uit twee groote 
Kraakbeenderen , met elkander gewricht. Het 
hadteen zeer naauwe Spleet, dat mooglyk de 
oorzaak kan zyn van het ronken der Zee-Schild- 
padden, ’t welk, volgens Prinius, van verre 
hoorbaar is, als zy op ’t Water dryven: im- 
mers de Zee-Kalven, die insgelyks {norken, 
hebben ook zulk een enge Lugtípleet. De 
Lugtpyps, welker ringen geheel waren, fcheid- 
de zig, by *t komen in de Borft, in twee Tak- 
ken, die in de Long gaande haar Kraakbeenige 
natuur afleiden , en niet voortbtagten dan zeer 
wyde en ongelyke Vliezige Kanaalen , waar 
door de Long zig zeer wit vertoont in deeze 
Dieren. Dit fchynt een natuurlyk gevolg van 
de byzondere Circulatie des Bloeds , ’t welk 
meeft de Long voorby gaat, en kan dit Inge. 
wand doen dienen tot een einde, voor deeze en 
dergelyke Dieren hoognoodig. 
Dewyl, naamelyk, de Schildpad het Verino- 
gen heeft, om zig tot aan de Oppervlakte van 
xt Water te verheffen , en daar op te blyven 
dryven, zo verbeelden zig gedagte Akademis- 
ten, dat de Long haar verftrekt in plaats van 
de Lugtblaasjes, die men tot dat zelfde oog- 
merk vindt in de meefte Viffchen. ARrtIsTOTE- 
LEs en Prints hebben opgemerkt, dat, wan. 
neer de Schildpadden lang op ’t Water geweeft 
zyn in ’‘theetfte van den Zomer, het gebeurt, 
dat haare Schulp zo zeer is uitgedroogd, dat 
zy niet fpoedig weder duiken kunnen, en dus 
woï= 
