UL 
ÁFDEEL. 
ÏE, 
Hoorn. 
STUK, 
be 
sa BESCHKRYVING vAN 
Vleezige Vezelen, byna gelyk de Harts-Ooren 
in de Menfchen. De twee Long-Aders maaken 
agter het flinker Oor een Vergaarplaatsje , waar 
zy zig ontlaften. De groote Vergaarplaats heeft 
met het regter Oor gemeenfchap door middel 
van een Gat, dat met twee Klapvliezen zig 
fluit. De Ooren zyn byna van grootte als het 
Hart, doch het regter Oor is grootft. Zy ge- 
lyken naar twee Beurfen, die met haare Opee 
ningen te famen gevoegd waren, daar zy door 
een Vlies van een gefcheiden worden, ’t welk 
zeer dun is en zig aanhegt tuffchen de twee 
Klapvliezen, die aan de monden der Oofen zyn. 
Van binnen beftaan zy uit zulk een zamenweef. 
zel van Vezelen , dat hanne zelfftandigheid, 
wanneer menze opgeblazen en gedroogd heeft, 
eenigermaate naar die van de Long gelykt. De 
Valvliezen laaten het Bloed uit de Ooren in ’£ 
Hart gaan, doch beletten het terug te keeren. 
Zy hebben dit gemeen met die van ’ Ovaale Gae 
Het Hart. 
in de Meníchelyke Vrugt, dat zy, het Bloed 
doorlaatende, een holle geutswyze figuur} aan- 
neemen, doch, zig fluitende, platagtig worden. 
In het Hart waren drie Holligheden, gelyk 
in dat der Zee-Schildpadden, eene voorfte naar 
’t orftftuk, de twee anderen naar de Rug toe. 
Van deeze laatften noemt pu VERNEY die de 
eerfte , welke het Bloed van ’t regter, die de 
tweede, welke hetzelve van ’t flinker Oor ont- 
vangt 5 de voorfte , die gemeenfchap met de 
Long-Slagader heeft, wordt van hem de derde 
\ Hol- 
