iT. 
62 BrsSCHRYYING VAN 
vertaald heeft als een Draak der Wilderniffen, 
ArpeeL. komt elders voor als een Walvifch of Zee- 
HI. 
Hoorp- 
STUK, 
Monfter , en fchynt dikwils, eenvoudiglyk , een 
Slang te betekenen. ’t Is waar, dat in de O. 
penbaaringe gefproken wordt van een grooten 
rooden Draak ‚met zeven Hoofden en tien Hoor- 
nen; doch, behalve de Zinnebeeldige beteke. 
‚ Dis ‚ die daar in doorftraalt; vindt men dit Dier 
* ook naderhand genaamd de Oude Slang : ’t welk 
wederom een duifterheid , in dit opzigt, ver- 
oorzaakt. Niet minder onzeker is ’t,‚ of men, 
daar den Jooden, zo SCHEUCHZER zegt, in de 
_Israëlitifche Wet verbooden was , Beelden te 
Geftalte. 
maaken die naar Draaken geleeken ; daar door 
groote, Vuurige, Venynige Slangen, of zulke 
Dieren , welken men hedendaags onder den naam 
van Draak zig voorftelt , te verftaan hebbe. Dit 
laatfte is wel het waarfchynlykfte, dewyl men 
weet, dat ’er zodanige in de Wapens van den 
Keizer van China zyn, en niet alleen op Vaat- 
werk gefchilderd, maar zelfs als Beelden ge- 
fatfoeneerd , aldaar gevonden worden. Evenwel 
is ’took bekend, dat de vindingryke Geeft der 
Chineezen hun, in dit opzigt, aanvoert tot de 
ongerymdfte buitenfpoorigheden. De Koperen 
Slang door Mofes opgeregt, dien de Israëliten, 
tot den tyd van Hiskia toe aanbaden , voert een 
anderen naam. 
Niet minder verwarring is ’er,onder de on- 
gewyde Schryvers van den ouden tyd, over 
de geftalte van de Dieren, die zy Draaken noe- 
men. 
