UL 
ÄÂFDEEL. 
IV. 
_ Hoorp- 
STUK. 
Water. $ae 
damander. 
108 BESCHRYVING VAN 
„welke noodig was om hem op den gezegden 
> afftand houden: maar een weinig daarna 
‚ als uit flaap gewekt , en alle zyne krag- 
ten bybrengende , herhaalde het zyne ftrce, 
2 lingen, die van een tweede Zaadfchieting, 
‚ gelyk aan de eerfte, gevolgd werden „en 
9, daarna zonderden zy zig van elkander af”. 
Deeze Waarneeming , met alle mooglyke op- 
lettendheid gedaan , toont dat de bevrugting 
der Salamanderen niet op zulk eene wyze als die 
der Kikvorfchen gefchiedt. De Heer Drmours 
hadt naderhand , verfcheide maalen , gelegen. 
heid gehad om deze Paaring te befchouwen , 
\e 
33 
en altoos op de zelfde manier; neemende waar, 
dat de Bek van ’t Wyfje, middelerwyl , digt , 
en ook het Fondament, naar ’t hem toefcheen , 
geflooten was. Het blyft dan twyfelagtig , op 
welk een wyze het Mannelyk Zaad in haar Lig- 
haam heeft kunnen komen: waar omtrent hy 
eene Giffing oppert, of zy ook door de Huid 
heen bevrugt worde: maar wy hebben gezien, 
dat het Mannetje haar, nu en dan eens, on. 
middelyk dekke. Ook meent de Heer pu Fay, 
door Ontleding, een foort van Schaft gevon- 
den te hebben in de Mannetjes Salamanders , 
welker Teftikelen en andere Werktuigen der 
Voortteeling zeer zigtbaar waren ; waar uit 
hy befluict, dat zy weezentlyk door famenvoe. 
ging van de Lighaamen paaren, gelyk andere 
Dieren. In de Wyfjes waren die Werktuigen 
nog duidelyker , inzonderheid. de BEijerneften , 
| en 
