ke 
pE HAAGDISSEN. 123 
„Om kort te gaan, daar íchynt een groot ver- 
fchil te zyn , tuflchen deeze Indiaanfche, zo 
wel- als tu{fchen onze inlandfche Haagdiffen » ’t 
welk de naauwe' bepaalibg der Kenmerken 
moeielyk maakt. Dic blykt te meer, indien 
die andere Haagdis , met de Staart anderhalf. 
maal zo lang als ‘t Lyf en een geftreepte Rug, 
ook tot deeze Soort te betrekken zy, gelyk de 
Heer LinNaus vermoedelyk ftelt, Dan zou- 
den ’er nog verfcheide anderen (*) uit het Ka- 
binet van SBA , gelyk de Amboineefche , die 
overlangs zeer aardig met Hemelfchblaauwe en 
zwarte ftreepjes gebandeerd is; een dergelyke 
uit Guinée, en een Weftindifche die dus een 
fierlyke mengeling van Kleuren op de Rug heeft, 
toe behooren. In deeze, immers, is de Staart 
zeer kennelyk gerondzeld of geringd. 
Indien ’er de Anolis van LarAr ook toe te 
betrekken zy, gelyk de Heer Gronovius oor- 
deelt, zo geeft dit aanleiding om van een zon- 
derlinge Hiftorie gewag te maaken. De vere 
„maarde PruMIer hadt op zyne Togt naar Ame. 
tika , tot bevordering der Kruidkunde , een 
Doktor mede, genaamd Surtan. Deez’ was 
HI, 
ÄFDEEL. 
IV. 
Hoorp. 
STUK, 
A nolis P) 
in de Weftindiën, wanneer hy tot het zoeken - 
van Kruiden uitging , ongemeen fpaarzaam in 
‚ zyne Verteering. Hy nam flegts een Kan met 
Olie mede, en hing die aan een Boom, doende 
daar 
(*) Sen. Haf Tab LI Fig. 9e Tab, XCIL Fig. 
4 & IL Tab. IX. Fig. 5, 6. 
Á. Deer, VL, STUK. 
