/ 
DE HAgGDISSEN 125 
„Deeze behoort onder de gewoone Haagdiffen 
van Europa, hoewel menze’er gemeenlyk, met AFDEEL. 
den bynaam groene, van onderfcheidt. Som. 
migen noemenze klein , doch de andere Euro- 
pifche worden van haar in groote overtroffen. 
Men vindt deeze groene menigvuldiger in de 
Zuidelyke deelen van Europa, doch egter wor. 
den zy ook in Vrankryk, Duitfchland , Neder- 
land, ja zelfs in Sweeden en Noorwegen ge- 
vonden. LiNNaus zag eens, in ’t Lulcäfch 
Lapland, by de Kerk Fockmock , een klein Haag- 
disje, op de Rug zeer fraay met Sterretjes gete- 
kend; doch maar ter loops, dewyl het, door 
zyne vlugheid, de Handen ontínapte. Deeze 
was ‚ zegt zyn Ed. , een gantfch byzondere 
foort, maar werdt niet genoegzaam naauwkeu- 
rig befchouwd. De groene, egter, die men in 
Scanie vindt, zyn hier te Lande ook fomtyds 
niet onaardig gevlakt,-en die inlandfche van 
SEBA (*), welke by hem, langer dan een half 
Jaar, in een Flefch geleefd hadt, zonder Voed- 
zel 
Pedibus pentada@ylis unguiculatis. Faun. Swec. 1342 
Lacerta Caudâ tereri longâ Verticillatà acurâ, Pedibus 
pentadaêtylis Unguicularis. Syt. Nat. VI. 36. a. 6. Muf 
Ad, Fr, 1 p. 43. Lacerta Caudâ Corpore parum lon- 
giore, Squamis leeviffimis, Gron. Auf. II. p. 8o.n. 57° 
Lacerta vulgaris, Ventre nigro maculato. Ray. Q _uadr. 
264. Lacerta minor maculata indigena, Sers. Muf. IL, 
T. 79 f.$ B. Lacertus viridis, Raj. Q wadr. 264. La- 
certus viridis, Aupr. Onadr, 634, Lacertus viridis. Sem, 
Mu. U T IVf 4, 5 
(*) Zie IL. Dre, bladz, 84. 
ke Der. Vlg STUK, — 
UL 
IME 
HooFD- 
STUKs 
