126 BESCHRYVIJNG vAN 
mr, zel te genieten dan de Lugt, was, ongemee, 
AFDEEL, fierlyk , bruinen wit gefprenkeld , zonder eenig 
dd groen. Ook was de gene, die LINNAUS in het 
stuk, Aanhangzel der Sweedíche Dierbefchryving ge. 
bragt heeft, blaauwagtig Afchgraauw , met wit. 
te en zwarte flippen getekend , verfchillende 
van de andere gewoone Haagdiffen , door een 
geringde Staart ‚ en Klaauwtjes ; die zeer fcherp 
genageld zyn. | | 
Deeze Kenmerken vindt men mede in onze 
groene Haagdis , die in grootte niet alleen ‚ maar 
ook in vlug: en ftoutheid de andere Europifchen 
overtreft. Zy huisveft gewoonlyk in Weiden 
en andere Groente, of ook in Kreupelbofch, 
Heefters en Haagen , verfchrikkende fomtyds 
den Voorbyganger door het Geraas , dat zy in 
de drooge Bladeren maakt. Dan houdt zy zig 
eensklaps ftii, en fchynt den Menfch met eeni- 
ge verwondering te befchouwen, en als men 
haar met cen Stokje of Rotting flaan wil, tragt 
zy den flag te vermyden door een fpfong , die 
taamelyk hoog is : maar doet niemand ooit 
__kwaad; alzo zy , naar men wil , geen Venya heeft. 
„Aangroeie Inde meefte opzigten fchynen de groene Haag- 
jing van de … E07 [ 
Staart, diffen mert de gemeene bruinen overeen te ko. 
men} doch men heeftze altyd , ’t zy wegens de 
zeldzaamheid, of de fraayheid van Kleur; meer 
geagt dan andere Europifchen. Dit blykt, in ’t_ 
byzonder, uit de Proeven, die op deeze meer 
dan op anderen fchynen genomen te zyn, noo- 
pens de weder aangroeijing van de Staart. SEBA 
ver. 
