ui, 
AFDEEL, 
IV. 
Hoorp- 
STUK. 
170 BESCHRYVING VAN 
ren, die zy in eens leggen , is een of twee dg- 
zyn; de grootte als Duiven -Eijeren , doch 
langwerpiger; de Schaal wit en niet ftyver dan 
vogtig Parkement. Het binnenfte beftaat niet 
Zegwaan:, uit Wit en Dooijer, ook worden zy niet hard 
door het Kooken , maar leveren „> met Boter ’ 
een zeer lekkere Saus uit. 
Vangftder Mentelt deeze, Haagdiffen, niet ten onregte, 
Legudanen. 
onder de Dieren van beiderley Leven ; want, 
vervolgd wordende, neemen zy haar toevlugt 
dikwils ín ’c Water, waar onder zy zeer ‘lang 
kunnen blyven. Men kanze ook eenige Wee: 
ken, zonder Spyze of Drank, in ’t Leven hou- 
den.” Veel moeite heeft men om ze te dooden, 
wegens de taaiheid haarer Huid; maar iets dat 
fcherp is in de Neus geftoken „of een Spyker in 
den Kop geflagen , doetze aanftonds fterven. 
Men vangtze door een byzondere Lift , want in 
‘t Loopen zynze zeer fnel en naauwlyks te ag- 
terhaalen 3 als ook gevaarlyk mec geweld aan te 
doen, dewyl zy yzelyk byten en flaan met haa- 
re Scaart. De Indiaanen en Negers weeten 
deeze Dieren, als die in de Boomen zitten, al 
fluitende naby te komen , en dan een Strik om den 
Nek te werpen; maar, niettegenftaande zulks, 
is ’er nog veel behendigheid, kragt en onvert- 
zaagheid noodig, omze te binden; ’t welk niet 
dan onder een yzelyk opfpalken van den Bek 
en Zak dien zy aan de Keel hebben, en ’t bran- 
den der Oogen, die als Vuur fchitteren , ge- 
fchiedt, 
Oa: 
