* 
„or HAACDISSEN: EI 
gn Dertien js het vangen van deeze Prooy 
de moeite waardig. Men maakt ‚naamlyk , van 
| het Vleefch der Leguaanen , door geheel Indie , 
gebruik tot Spyze;- te meer , dewyl de Room- 
fche Kerk het eeten derzelven, gelyk dat van 
andere tweeflagtige Dieren, in de Vaften toc- 
laat. Pater Lasar verhaalt, dat het, geftoofd 
of gefimoord zynde, zo blank en lekker was; 
als dat van Hoenderen. Hy voegt ‘er by; dat 
het de Eigenfchap heeft van Adderen-Vleefch „ 
zynde tterk opdroogende en Bloedzuiverende , 
Hoorp, 
‘STUK. 
Legnaan, 
ebruikg 
indien men het dikwils gebruike. Het eeten 
daar van wordt aangemerkt nadeelig te zyn 
voor de genen die een Venus-Ziekte onder de 
Leden hebben: doch miffchien heeft daar om- 
/ rent werfchil plaats in de Leguaanen, gelyk in 
Schildpadden (*). Sommigen willen , dat ’er 
Steentjes in de Maag of in de Kop zyn, die 
men met veel vrugt tegen % Graveel of den 
Steen zou kunnen gebruiken. 
De Wyfjes zyn veel vetter en fmaakelyker 
dan de Mannetjes; inzonderheid in de Paartyds 
want dan vindt mer deeze laatften zeer mager 
over ’t Lyf , en gevaarlyk om aan te doen, In- 
dien men hunne Wyfies wil beledigen , vallen zy 
zelfs op den Meních aan, en byten of flaan 
hem verfchrikkelyk. Hunne Beet is niet ver= 
giftig, maar gevaarlyk, om dat zy niet loslaa- 
ten ten zy men ze dood fteeke of den Hals 
0 af. 
(* Zie blad 35. hier voor. 
Ie Dezte VI STWEe 0 
N 
