TL. 
AFDEEL. 
Hoorp- 
STUK. 
Pad. 
292 BESREREOIN DANK ME 
doorzaagen vaneen blok Marmer, ooKx een Pad. 
daar in gevonden. Of dit alles niet genoeg, 
ware , kan men de mooglykheid van het Geval 
bekragtigd zien door een Waarneeming , ‚ die: | 
van den Sweedfchen Doktor Prar, Landmedi- 
cus in Gothland, in den jaare 1733, aan de 
Koninglyke Akademie der Ml acrendchemeen te 
Stokholm , medegedeeld werdt (*). 
Men kan dit zonderlinge Verfchynzel eenie- 
germaate oploffen , door te onderftellen , dat, 
toen de Pad vaft en beflooten raakte, de Steen 
nog weeke Aarde zy geweeft: doch om te bee, 
grypen dat dit Dier daar in heeft kunnen lee. 
ven, moet men befluiten , dat hetzelve in ’ 
geheel geen Ademhaaling, of, tot dezelve geen. 
vrye Lugt, ja zelfs geen Voedzel noodig heb. 
be. Ondertuffchen is het zeker , dat een Pad „ 
in ’t Lugtledige , vry lang kan leeven. Dit alles. 
fchynt verder te blyken uit de onwraakbaare: 
Hiftoriën van Padden „die levendig in ’t midden, 
van zwaare Boomftammen gevonden zyn, zons. 
der eenige opening, waar door zy ’er hadden: 
kunnen inkomen. Zulks was , in den jaare: 
1719, aan de Akademie van Parys berigt, ten 
t 
opzigt van een zwaare Olmeboom ‚en men hade- 
niet goedgevonden, een zo onwaarfchynlyk Voor 
wal publiek te maaken, voor dat, in of omtrent 
den jaare 173I , een dergelyke Hiftorie, be- 
tref. 
(*) Zie het VIIL Duk; der Uitgezogte Verhandeline 
gen, in het laat{te Stukje van dit Jaar, 2763. 
