\ 
BEK, SLANGEN: A 267 
er agt waren , EEN gemompel hoorde „ en 
‘bemerkte „ dat de Man aan ’t Roer van Land 
hield. Ik vraagde hem, wat zulks beduide, 
en ‘kreeg tot antwoord „ dat de Zee Worm 
voor ons ware. Toen beval ik den Stuur= 
man, naar Land te houden, om dit Dier , 
genaderd zynde , op een plaats , die men Jule-_ 
_Naes noemt; in een Boek te leezen zitten- 
de , onder myne Roeygezellen , waar van 
UI, 
ÄFDEEL, 
VI. 
Hoorp, 
STUK. 
waar van zo dikwils werdt gcfproken, te ge 
moet te vaaren , en, fchoon de Roeijers ec- 
pige vreeze toonden , moeften zy ’er zig 
doch naar fchikken. De Zee-Worm pafleer- 
de ons, ondertuffchen ‚ voorby » zo dat ik 
myn Jagt naar hem toe moeft wenden , met 
oogmerk om hem nader te komen : maar, 
dewyl de Slang fterker zwom, dan wy roei. 
jen konden, zo ham ik myn Srpaphaan , die 
met Hagel geladen was, en fchoot op bet 
Dier, ’t welk ftraks onder Water dook, Ik 
‘liet myn Volk naar de plaats roeijen , waar 
de Slang onder gedooken was , die men, 
met dat fille Weer , ligtelyk hadt kunnen 
waarneemen , en liet toen de Roeijers ftil 
houden, in verbeelding, dat dezelve wer 
der boven zou komen ; doch te vergeefs, 
Het Water inmiddels bevondt men, op de 
plaats daar, de Slang onder gedooken was, 
eenigermaate troebel en roodegtig: miffchien 
„ dewyl eenige korrels Hagel het Dier, in - 
‚ die korte afftand, getonen hadden. De 
ijn DE&zELe VL STU&a 33 Kop 
