DER BRK WEN 1 7 1560 
“dien men nooit heeft zien Water fpuiten, en 
_glad is van Huid. In ’ jaar 1720 was zulk 
een Werm gekomen in zekere Baay van ’ 
Bergfe Stigt, en na agt Dagen, toen dezelve 
er weder uitging , vondt men een Slangen- 
Huid, van byftere breedte en langte, dien ze- 
ker Man , welken de Biffchop fprak „ verze- 
kerde zelf gezien en met de Handen betaft te 
hebben; zynde niet hard of gefchubd ‚ maar 
week en flymig. Men voegt ’er by , dat dit 
Dier zig noo in de Winter, noch by Storm- 
agtig of flegt Weer, vertoont ; waar uit men 
onderftelt, dat het alsdan zyne Paartyd zy. 
HE 
ÁFDEEL. 
VL. 
Hoorp- 
STUKe 
Ik wil nu niet verder {taan blyven op het Groote 
gene de Heer PonNtorPrpANs aangaande ver- 
fcheide Eigenfchappen van deezen Zee-Slang 
mededeelt ; waar onder dit ‚ dat hy door Bevergeil 
te verdryven zoude zyn , de geheele Hiftorie 
byna fabelagtig maakt; zo wel als die verbaa- 
zende langte van honderd Vademen of drie- 
honderd Ellen, welke de Vaarendsgezellen, te 
Bergen, in ’t algemeen daar aan toefchreeven , 
ZO hy getuigt. Ook fchynt, volgens het Be- 
rigt var den voorgemelden Bergfen Komman: 
deur , de langte van dien Slang , welken hy zag; 
niet veel meer dan honderd Voeten geweeft te 
zyn. Nu vindt men ‚door Prinius ‚gewag ge- 
maakt van een Serpent, van honderd en twintig 
Voeten lang, in de Punifche Oorlogen, aan de 
Rivier Bagrad , door den Veldheer Regulus, 
met allerley Krygstuig en Volk ter dood gebragt: 
1, Deer, VI, Stur, ’ welk 
—ee 
\ 
Slangen. 
