a 
4 
iN 
vi, 
/ 
DE RATELSLANGEN. 295 
gyn; ’t zy om dat het alsdan, op die onge. 
baande Wegen , zeer moeielyk te reizen is. 
Als de Slang kwaad in de zin heeft, of byten 
wil, zeggen de Wilden , zo houdt hy zig ftil. 
Wat hier van zy: in mooy Zonnefchyn-Weer 
hoort menze fterk- ratelen. 
Dit Dier is taamelyk vlug in ’t zwemmen, 
en komt te Water veel fneller dan te Lande 
voort. Het dryft op ’t Water als een Blaas; 
xt welk fommigen, niet onwaarfchynlyk , doet 
onderftellen , dat hee alsdan zyne Long met 
Lugt opgevuld heeft: te meer, dewyl het zig 
dan dik ‘gezwollen vertoont. Op ’t Water is 
t oiet raadzaam hem aan te taften, want hy 
kan plotflings zig in het Vaartuig werpen: doch de 
Stank verhindert zulks ook, die ze groot is, 
inzonderheid wanneer men het Dier toornig 
maakt, dat Paarden en Rundvee, als zy bene. 
den Winds zyn, daar voor vlugten, fchoon zy 
het hooren noch zien; maar boven Winds zyn- 
de, kan men ’er niets van befpeuren. Som. 
migen willen, dat zy fomtyds zodanig ftinken;, 
dat een Menfch daar van in maauwee vallen en 
fterven zou kunnen. 
De Ratelflang heeft daar in iets byzonders , 
dat hy gemeenlyk den Menfch geen nadeel 
doet, indien hy niet gedwongen zy zig te vers 
dedigen. Verfcheide voorbeelden werden aan 
den Heer Karm daar van bygebragt, dat men 
zelfs op gêtreden hade; ja men weet, zegt hy, 
1eDeen, Vl Stux, T 4 dat 
rfid 
ÄFDEEL. 
VII. 
Hoorp. 
STUK. 
De Stank. 
Het byten, | 
‘er met bloote Beenen digt by geftaan, en ’er 
