nt 
' ÄFDEEL. 
VII. 
Hoorp- 
STUKe 
208 BESCHRYVING vAN 
ken de Heer KALM naar-zulks vraagde , beves. 
tigden dit. Onder dezelven - waren ‘tien of 
twaalf Perfoonen, die hem verzekerden, dat zy 
het met eigen Oogen hadden gezien, en fom- 
migen van deeze laat{ten agtte hy volkomen ge= 
loofwaardig. Hy tragt deeze Betovering te 
_verklaaren, door de manier, op welke men ziet 
hadt de Heer KarLM, fchoon hy het , na dat 
dat de Katten dikwils een Vogeltje ,“t welk an« 
ders haar gemakkelyk ontvlieden zou kunnen; 
betrappen. Men weet , naamelyk, dat de Dieren 
zelden vlugten, eer het gevaar oogfchynlyk en 
naby is. Miffchien heeft het gefchreeuw deezer 
Vogeltjes , die in de Boffchen van Amerika 
gantích niet fchuuw zyn, eenige overeenkomft 
met dat der Vogelen in Europa , wanneer zy 
over dag een Kat-uil, Havik of anderen Roof- 
vogel zien, welke zy vervolgen in plaats van 
‘er voor te vlugten. Het zou, mooglyk, ook 
wel uit verbaasdheid kunnen fpruiten, of dat 
de Beeften , naby komende , in zwym vielen 
door den Stank van dit Dier. Een Inkhoorn;, 
van den,Boom willende klauteren om te ontvlug. 
ten, zou inzonderheid dit laatfte kunnen bejee 
genen. Dus hadt zekere Vrouw een Haasje, 
dat den Ratelflang gezwind [voorby liep, zien 
omver tuimelen. Het vallen in den Bek kan 
door de fchielyke uitfchieting van den Kop 
wotden verklaard. Immers, dat ’er een beto- 
verende kragt zyn zou in de Oogen van dit Dier 
me 
