m 
DE RATELSLANGEN. 299 
men bet toornig. gemaakt hadt, lang agter een im. 
ftyf aankeek, niet gewaar Kunnen worden. AFDEELs 
_ Ik gaa thans over tot de uitwerking wan het EN nd 
byten des Ratelflangs. Het Vee, gelyk Koei. sruxr, 
jen, Paarden; befterft het dikwils oogenblikke- Uitwerking 
Iyk; de Honden houden het gemeenlyk langer Yde Beet. 
uit: men heeft ’er gezien, die vyfmaal. gebe- 
ten en niettemin in ’t Leven gebleeven, doch 
ongemeen ziek en byfter uitgezwollen geweelt 
waren. Men verhaalt, dat, als het Vee langs 
een Weg gedreeven wordt , aan welken een 
Ratelflang legt, dezelve zig zo lang ftil houde, 
tot dat de laacfte onder zyn bereik is. Omtrent 
het byten van den Meních is het Dier zo liftig, 
dat het, fchoon men een Stok in de Hand heeft, 
niet, gelyk de Honden , daar in byte ; maar 
in ’t Been treffe. Niet gaarn fchiet de Slang, 
_ indien hy geen kans ziet om te raaken, het gene 
hy beoogt. | 
Omtrent den Meních is de Beet fomtyds ook 
minder, fomtyds meer gevaarlyk, Indien de 
Beet van een Ratelflang, dien men regt boos 
gemaakt heeft , zo diep gaa, dat eene groote 
Ader getroffen zy, die regtftreeks naar ’t Hart 
loopt, of gemeenfchap heeft met veele deelen 
des Lighaams, dan is ’er geen hulp tegen, en 
de Wilden zelfs zien daar van af, Een aanmer- 
kelyk Voorbeeld heeft men, ten dien opzigte, 
Toen een Gezantfchap der Regeering van Pen-. 
Íylvanie, aan de Iroquooifen , te Onondago kwam, 
—= was daar iemand onder de Inlanders, die, zyne. 
1, Daer, Vl, Stuka be. 
