HT. 
ÄFDEEL. 
IK. 
Hoorp- 
WTÚK. 
Evropifche. 
… wel meeft in de Zuidelyke deelen, in Grieken. 
S42 BESCHRYVING VAN 
toe betrekt, hadden over of omtrent zoo Buike 
fchilden, De laatftgemelde , ondertuffchen’, 
worde betrokken tot onze gewoone Adders, 
als eene Verfcheidenheid , die in ’t getal van 
Buikfchilden en Staartfchubben, als ook in ’ 
maakzel der Schubben van de Rug en Kop, 
volkomen daar mede overeenftemt ‚ hoewel zy 
’er in Kleur van veríchille (*). _ 
De Adders worden door geheel Europa, maar 
land , Italie , Spanje , Portugal ; doch ook in 
Vrankryk , Duicfchland , en Engeland gevon- 
den, De Heer Linneus zegt „ dat zy in Swee- 
den gemeen , en , door hunne zeer Venynige 
_ Beet, fomtyds doodelyk zyn (}). Meeft ont. 
Eigene 
(chappen, 
houden zy zig in Berg. en Bofchagtige ; drooge 
Landftreeken , of Heijen, en worden zelden ge- 
vonden in Moeraflige of aan Ben leggende Ges 
weften, | 
Sommigen hebben gember dat deeze pid 
ren zig niet konden oprollen of in bogten leg- 
gen, gelyk andere Slangen; doch dit ftrydt te- 
gen de Ondervinding. De Adder is egter zo 
vlug niet als een gewoone Slang: hy kruipt 
langzaam en fpringt nooit. Ook zal hy nim- 
mer een Menfch byten, indien men hem niet 
getergd hebbe, of dat hy in benaauwdheid zy: 
alsdan hebben weinigen deeze Dieren behandeld; 
Zon. 
(*) „Amen. Acad, 1 Pe XX4e 
(í) Fawn. Su p‚ 97, 
id 
