NN 
B 
Wes, 
AFDEFL. 
IX; 
HoorFp- 
STUK. 
Brslflang. 
Slangen- 
fteen. 
k 388 BESCHRYVING VAN 
het Wvfje is ’er niet mede getekend. Mer 
vindt zodanige Slangen ook in Weftindie. 
De bynaam Naja zweemt eenigermaate naat 
Noya , gelyk die van Ceylon deeze Dieren noe- 
men, KeamPFeR:teltze onder de danfende Slans 
gen, en geeft ’er den naam aan van Tripudia Sers 
pentum. De Goochelaars , in Ocftindie, laaten 
deeze Dieren danfen, om de Menfchen te ver- 
maaken, en de zonderlinge Vertooning van een 
Aangezigt, welke eenigen der zogenaamde Brile 
{langen op de Nek hebben, doet de Europeërs 
ligtelyk elkander wys maaken , dat het zulk een 
Slang geweeft zy, welke Moeder Eva in ’t Pae 
radys bedroog. De Indiaanen gebruiken zeker 
Kruid, deswegen Opbiorbiza genaamd, tot een 
Tegengift van deszelfs Beet. Men zegt , dat 
de Brilflang, gedood worde van het Diertje, ’t 
welk men Zchneumon heet of Rot van Pharao. 
Veelen hebben voorgegeven, dat de Slan- 
genfteen, aan welken van fommigen de kragt 
tot uithaaling van ’t Venyn aller Slangen- of 
Adderen-Beeten toegelchreeven wordt, in de 
Kop van den Brilflang te vinden ware. Uit de 
Proefneemingen van ReEor, CHarAs en ande- 
ren, is ’% bekend , dat op deezen Steen al zo 
weinig te betrouwen zy, als op andere opge: 
fegde Middelen. Op de Dye van een Duif, 
welke door een Adder was gebeeten, leid Mean 
een Slangenfteentje: dit kleefde aan de Wond 
en maakte dat het Beeft nog vier uuren in ’e 
Leven bleef; daar zy anders, gemeenlyk, bin- 
nen 
». 
Ki nn zn nd 
