den Hals, die zig als geprikt vertoonen. ’t Is 
DE LAMPREIJEN. (A49 
Hi. 
“_genigzins te verwonderen , hoe de Duitfchers Arpzen. 
dezelven, om die reden, Neun-Augen, dat is 
Negen-Oog ‚ kunnen noemen. De Sweeden ° 
geeven ’er ook den naam van Naetting aan. 
De Prikken komen ‘veel voor in de Rivieren 
van Europa, en wel in dee ah die eenige 
mengeling hebben van zout en zoet Water , doch 
ook hooger op. Men vindtze in die van Noor- 
wegen en Sweeden, niet alleen, maar in fom. 
migen van Engeland worden zy menigvuldig 
gevangen : gelyk in de Merfey , tuffchen Ches- 
ter en Lancafter, en op de Theems, De Zeeu: 
wen krygenze uit Holland en Engeland, Dok- 
tor Prorr geeft ’er den naam aan van Pride of 
ihe Ifis, om dat zy op die Rivier, zelfs by 
Oxford, voorkomen. Men vindtze ook in die 
van Vrankryk en Switzerland, alwaar zy Lam- 
preyon of tide dat is Lampreit jes hee. 
ten. | 
Van deeze laatften vindt men een omftandige 
Befchryving door den Heer J.pE Morarro , in 
de Verzameling der Keizerlyke Akademie (*),_ 
| Hy merkt aan, dat de Kleur van derzelver Lyf 
geelagtig is, naar *t groene trekkende, hier en 
daar getekend met kleine zwarte Vlakjes en 
Stippen :de Buik wit; de Oppervlakte, in plaats 
_van Schubben, met een Snotterig Slym bedekt, 
‚BE 
(*) Ephem. Nat. Curiofor, Dec, Il, Ann. 1682, Obí 
46. 
5, Derze VI, StuR, 
XI. 
Hoorp. 
STUK. 
Prik. 
Inwendige 
deelen. 
