452 BESCHRYVING VAN 
IL 
AFDEEL, 
XIV. 
Hoorp- 
STUK, 
Hard van Huid, dat 'er geen Harpoen in wit 
vatten. In Ooftindie zyn de Rochen wat an- 
ders van gedaante , veel teerder en fmakelyker 
dan de onzen, maar niettemin zo hard van Huid 
en fierlyk gemarmerd „ dat de Vrouwluy ’er zig, 
ten deele tot fieraad , tot dekking haarer 
Schaamte van bediegen. 
Krein noemt deeze Soort van Roch, „, Da- 
» fybatus, die het Lyf geheel met witagtige , 
> ronde of ovaale graotere Vlakken, waar tus- 
5 fchen veele kleine zwarte Kringronde ver- 
s» Ípreid zyn , fierlyk gefprenkeld heeft”: of 
liever , ‚, genagelde DPafybatus, met Doornen 
> die naar Yzeren Spykers gelyken: ” Want 
deeze beiden vind ik door GroNovius aange 
haald (*). De Kleur is van boven boat , van ondee 
ren wit, zegt ArrEDi. Een ry van dertig Ste- 
kels loopt, van midden op de Rug tot aan ’ 
end van de Staarc „byna regt uit. Somtyds vindt 
men vier grootere, fomtyds maar twee, op ’ 
voorfte van de Rug. Bovendien zyn ‘er Prikkels 
aan den Bek, de Oogen, de zyden van de Staart 
en de Borftvinnen. Hy heeft geen Aars-Vin , 
doch aan de Staart zyn twee Vinnen, en twee 
gaatjes beneden het Aarsgat, Voorts verfchiit 
‘hy van den gladden Roch, doordien zyn Kaa- 
ken met puntige Knobbeltjes, als een Vyl,ge 
wapend zyn, inplaats van Tanden. 
| (ro) 
(*) Zoophyl, Grotov: Fafe LL Leid, Mik Pp 36 NM 
E54 
