Ii. 
-ÄFDEEL. 
KXV, 
Hoorp- 
STUK, 
Zwaan. 
Eigen- 
2Ö BEsScHRryYyvINd 
te Ryffel, Amiens en in andere voornaam” 
Steden , tot pleifier der Inwooneren. 
De Zwaan is een voorbeeld wan deftigheid 
in € zwemmen , en van moedigheid in zig te 
verdedigen, inzonderheid als het op de befcher- 
ming der Jongen aankomt, welken de Ouden 
in den hoogften trap beminnen. Anders zyn 
Zy gemeenzaam en konren wanneer zy geroe- 
pen worden: gelyk zy ook ‚des Winters , uit de 
hand worden gefpyzigd met Roggenbrood en 
Haver; by Zomer zoeken zy voor :zig zelf de 
Koft aan Kroos en Waterplanten of kleine 
Vifchjes en Infekten, gelyk de Eenden. Zy 
broeden maar eenmaal ’s Jaars , in de Voortyd ; 
leggende vyf of zes Eijeren, waar op zy Om- 
trent twee Maanden zitten , eer de Jongen 
uitkomen. Zy willen zindelyk gehouden, doch 
niet opgeflooten zvn. Men zegt dat zy „ vlie- 
gende, ’t welk zy’ altoos by troepen doen, de 
Koppen leggen op elkanders Staart. 
Onder de Kigenfchappen der Zwaanen is van 
ouds de Langleevendheid geteld geweeft. 
Wr…‘troucngy fpreekt van een Zwaan , die drie. 
honderd Jaaren geleefd zou hebben; ALIA- 
Nus meldt van tweehonderd Jaaren. Hoewel, 
nu, het een en gndere ongeloofbaar fchynt ; 
gelyk ALDROvANDUS zeer wel oordeelt ; zo kan 
men egter niet twyfelen of zy komen wel eens 
tot honderd Jaaren Ouderdom. Immers, om 
de bewyzen niet ver te zoeken; ik vind aange- 
tekend, dat ’er in den jaare 1672 te Alkmaar 
EED 
