DER BEND EN. 21 
ecn Zwaan seftorven zy, van honderd-en-twee 
faaren oud: op zyn Halsband ftondc het jaar- 
getal 1573 C°). 
Deeze Vogel wás, wegens het zingen in 
_zyne Sterfuur, by de Ouden aan Apollo toege- 
wyd. Zulks niettemin , hoe algemeen ook ge- 
loofd wordende en verbreid onder den naam 
van ’t Zwaanen.Gezang , wordt van SCALIGER 
en anderen als een fpoorloos en ongerymd Ge. 
voelen aangemerkt (f). Sommigen in tegen- 
deel, en wel onder de Schryvers van de voor. 
gaande Eeuw, gelyk WorMius en BARTHOLI- 
NUS, beveftigen deeze Eigenfchap. Zy bren. 
gen het wonderbaare Geftel van de Lugtpyp in 
deeze Vogelen, omtrent gelyk die der Kraa. 
Hen en sGenzen, tot een bewys by (4), én 
waarom zou een foort van piepend Geluid niet, 
by het fterven, plaats Kunnen hebben in de 
Zwaanen, daar men de Eenden, zelfs na hun- 
ne dood, kan doen kwaaken (9). 
De grootte en geftalte van deeze Vogelen is 
te bekend om eene befchryving te vereifchen, 
Linneus ftelt, zo ’t fchynt , dat er TEEN WEE. 
zentlyk verfchil tuffchen de wilde en tamme 
Zwaanen zy: egter zyn zy duidelyk genoeg 
van elkander te onderfcheiden. Die Sneeuw: 
witte 
(*) Kronyk van Medenblik , bladz. 88. 
(f) Smrps, „Zanter, op de Vertaal. van Ovidius Minnes 
digten door Valentyn. 
(£) CranrrroN. Onomaft. Zoicon. p. 97. 
(5) Vergelyk het voorg. Stuk deezer Nat, Hiftorie 
bladz. 30, | 
1 Deir, V, Strux, B 3 
IL. 
ÄFDEELe 
XXV. 
Hoorp- 
STUK. 
Zwaan. 
Geftalte,. 
