Gebruik, 
/ 
22 BESCHRYVING 
witte kleur, welke de tammen zo doet uitmun- 
ten, is in de wilden graauwagtig op de Rug en 
aan de Vlerken: cok zyn zy een weinig klei. 
ner dan de tamme : maar het voornaame onder- 
fcheid beftaat in de Bek. De tamme Zwaa- 
nen hebben op het Grondítuk van den Bek , die 
geheel rood is, een zwarte Vleezige bult, voor- 
waards geboogen: die bult ontbreekt in de wil 
den, welke den Bek aan ’t end zwart, voor 
*t overige geel hebben, en die geele kleur 
ftrekt zig uit tot aan de Oogen ‚ maakende we. 
derzyds eene kaale geele plek. Voor ’t overi- 
ge is deeze bult in ’t Wyfje der tammen zelfs 
kleiner dan in ’t Mannetje, 't welk ook: een 
weinig grooter is van Lyf. De jonge Zwaa- 
nen zyn , gelyk iedereen weet , graauw. en 
hebben den Bek loodkleurig blaauw, met de 
tip zwart en een zwarte ftreep aan beide zy- 
den. Ü 
Deeze laatften leveren een lekkere Spyze 
uit, doch die komt zelden, dan op de Tafels 
der Grooten. Het Vleefch der Ouden is taay 
en naauwlyks verteerbaar, Het Zwaanen-Vet 
wordt gehouden voor een kragtig Middel, in- 
zonderheid tot vermindering van de Aambeijen 
en tot verzagting van de Huid: ook om de 
vlakken van ’t Aangezigt te verdryven. Van de 
Vellen wordt tegen de Kwaalen, die uit Koude 
zitplaats in ’t Lighaam genomen hebben, met 
vrugt gebruik gemaakt. Met de Veeren wor- 
den ’er Brafeletten voor de Dames van vervaar- 
digd , 
