DER EENDEN, ee 
päärde met de Wyfjes: ja fcheen nog 
veele Jaaren te zulien leeven (*). 
Geen Gevogelte fchynt meer onderhevig te 
zyn om Wanfchepzels voort te brengen , dan dit. 
Het Landvolk kent, aan de grootte en figuur 
der Eijeren, de zulken, waar uit die Monfters 
moeten voortkomen, en verwerpize als tot 
broeden onbekwaam zynde. ALDROVANDUS heeft 
ons , behalve de befchryving der inwendige dee. 
len van den Gans, de Afbeeldingen gegeven 
van verfcheide zulke Misgeboorten: te wecten: 
1. van een Gansje met twee Koppen op één 
Hals, met vier Pooten, en vier Wieken: 2. 
van een Gansje met twee Halfen en twee Ly- 
ven: 3. van een Gans met vier Pooten, dien 
hy verzekert te Bononie gezien te hebben , en 
welke verfcheide Jaaren hadt geleefd. 
De Gans verfchilt, zo Rajus aanmerkt, van 
den Zwaan, doordien hy kleiner is en den Hals 
korter heeft. De wilde Gans is van boven 
Afchgraauwagtig bruin, met de randen der Ve. 
deren bleeker ; van onderen witagtig en aan den 
Buik Sneeuw-wic: de Staartpennen zwartagtig , 
uitwaards en aan de tippen met witte franje; 
de buitenften wederzyds geheelenal wit. Men 
vindt ’er, by FriscH, een naauwkeurige Af. 
beelding van: die , welke JoansrTonN heeft, is 
van ALDROVANDUS ontleend en gebrekkelyk. 
De Bek is, van den wortel tot het midden de 
lang- 
(*) Ephem. Nat. Curiofor, Ann. VI, Obferv. róg. 
5. Dear, V. Styx, 
TE 
AFDEEL; 
NAV. 
Hoorpn= 
STUK. 
GANse 
Mispes 
oorten. 
Wilde 
Ganzen. 
