DER EENDEN: 33 
Ben eindigt in Tuny. Indien de Risetend telkens 
IL. 
wórden weg genomen, zo gaat zy met leggen AFDEEL: 
__voort,en legt 'er dus fomtyds wel tweehonderd 
in één Saizoen, 
Gemeenlyk egter houdt men de Ganzen naa 
om de Jongen te meften , die dan als vette Gan- 
zen » gelyk zy waarlyk zyn, vertierd, en veel: 
al, gebraden zynde, gegeten worden. Men 
laatze op de Koornlanden loopen, na den Oogft, 
als wanneer zy ’er nog genoeg uitgevallen Graa. 
nen vinden, die anders verlooren zouden gaan: 
Zonderling is de manier van deeze Vogelen te 
meften. Men maakt een Deég van Tarwe- of 
Gerfte-Meel met warm Water, en daar van 
worden hun ronde balletjes in de Keel gefto. 
ken, driemaal ’s daags, met eenig Zand. Men 
houdtze zonder beweeging , zetze op een don. 
kere en naauwe plaats, fteekt hun de Oogen 
uit, flopt de Ooren toe, bindt of fpykertze 
vaft: ja fommigen hangenze op; en dus krygt 
een Gans wel eens een Lever van vier of vyf 
Pond zwaar. 
De zulken, die men overhouden wil, wore 
dé tweemaal ’s Jaars, in ’t Voorjaar en de 
Herfft, geplukt, om de Veeren, die ook een 
zeer zagt Dons zyn, en men trekt hun leven- 
dig de Schryfpennen uit de Vleugelen. Hee 
Vleefch is voor zwakke Maagen wat zwaar en 
dikwils te geil: vooral dient een gemefte Gans 
niet te jong te zyn noch te oud: dat van de 
wilden is gemakkelyker te verduwen en ruim 
1, Dear, V. Srux, C ze 
XXV. 
Hoorp- 
STUK. 
Gans. 
Het meften; 
Gebrüilë, 
